Kırmızı Şarabın Özellikleri

Genel
Renk: Kırmızıdan mora doğru ilerleyen bir renk skalasındadır. Karbonik maserasyon tekniği her ne kadar Türkiye’de tercih edilen bir teknik değilse de, daha mor tonlarının hâkim olduğu bir şaraptır. Bu tür şaraplarda kiremite çalan renkler şarabın yaşını ele verir.
Meyvemsilik: Kırmızı meyvelerden koyu siyah meyvelere kadar pek çok meyvenin izleri hissedilebilir. Ahududu, pamuk şekeri gibi tatlar hissedilebilir. Yaşlandıkça meyve karakterinde azalmalar hissedilir.
Tanen: Genç şaraplarda tanen neredeyse ağızda bir doku hissi yaratacak kadar güçlüdür. Sert tanenler çekirdek taneni ya da saptan gelen tanenlere işaret ederken, daha yumuşak tanenler fıçı ile özdeşleştirilir. Bu sert tanenler de maserasyon denilen şıra ve tanelerin birlikte bekletildiği aşamada dikkatli bir üretim takibi ile yumuşatılabilmektedir.
İstenen Kokular:
Deri notaları: Yıllanmış ya da olgunlaştırılmış şarapta beklenir. Tanenlerden gelen kokulardır. Deri notaları, olgunlaşmaya ve yıllanmaya bağlı olarak meyveli karakteri gölgelenmeye başlamış şaraplarda hâkimdir.
Tütün: Sedir ve deri ile birlikte iyi yıllandırılmış şaraplarda görülür.
Burukluk: Genelde asitlikle özdeşleştirilen bir özelliktir. Tanenden farklı olarak ağızda kuruluk hissi verir.
İstenmeyen Kokular:
Islak Karton: Mantarın şarapta kötü bir etki bırakması sonucunda ortaya çıkan kokudur.
Ahır: At ahırı gibi kokar. Bakteriyel bir soruna işaret eder. Düşük konsantrasyonlarda daha yoğundur.
Hafif Köpüklenme: Eğer açılan şişede hafif bir köpüklenme varsa bu CO2 çıkışı olmuş demektir. Eğer ıslak ormanlık arazi kokusu geliyorsa, şişede Malolaktik Fermantasyon olmuş demektir.
Şarap Üretim Aşamasındaki Aromalar:
Malo-Laktik Fermantasyon: Keskin elma asidini hayal edin ve sonra da yumuşak süt asidini. İşte bu ikisinin birbirine dönüşümünü sağlayarak daha yumuşak asitlik elde etmek için şarapta yaptırılan fermantasyon çeşidi malo-laktik fermantasyondur. Malik asidin laktik aside dönüştüğü bu süreç sonunda ortamda bir de yan ürün olarak diacetyl (diasetil) bulunur ki bu da tereyağı aromasıdır. Şaraba daha kremamsı bir gövde kazandırır.
Karbonik Maserasyon: Çok az çeşitliliğin bulunduğu, tanensiz, kolay içimle ve meyveli şaraplar yapmak için kullanılan bir yöntemdir. Çilek, muz, ahududu ve pamuk şekerinin tatlı aromalarının burunda hissedileceği tipik bir şarap ortaya çıkar.
Meşe: Karanfil ve odunsu baharatlar hissediliyorsa Fransız meşesidir. Vanilya ve hindistanceviziyle geliştirilmişse Amerikan meşesidir. Eskimiş kokuyorsa, eski bir meşe fıçı kullanılmıştır.
Oksidasyon: Karamel ve koyu erik kokuları ve hafif portakal kokuları şarabın oksijene maruz kalmış olduğuna işarettir.
Kupaj (paçal): Kupaj birden çok üzüm türünün çeşitli özelliklerine bakılarak ya da farklı bağlardan gelen aynı üzüm türleri bir araya getirilerek öncekilerden daha özel bir şarap haline getirilmesine denir. Her zaman olmamakla beraber, şarap karmaşık bir tattaysa kupaj yapıldığına işarettir.
İklimsel Karakteristikler:
Sıcak Hava: Bu tip bir iklimde yetişen üzümler, parlak bir meyve ya da asidik karakterin görülemeyeceği yoğun ve zengin aromalara sahip olurlar. Yani daha sıcak hava demek, daha az asitlik demektir. Çünkü sıcak havanın etkisiyle fazlaca olgunlaşan sıcak meyveler oksidasyona daha meyilli olmakta, bu da kırmızı şarapta kahverengi gölgelerin de görüleceği renge sebebiyet vermektedir. Güneyde bolca yetişen ve iklimin müsait olduğu Şiraz bu kategoride örnek gösterilebilir.
Serin Hava: Serin havaya sahip bölgelerde sıcaklığa bağlı olarak üzümün olgunlaşma süresi uzar ve bu da bol meyveli ve asitli üzümlerle meyve verir. Tanen de renk de düşüktür. Bu yüzden daha çok beyazlar için uygun bir iklimdir. Öküzgözü üzümlerinin Elazığ’ın serin ikliminden gelen meyvemsilik ve asitliği de bu nedenledir.
Ilıman Hava: Ne çok sıcak ne de çok soğuk olan yerler ise uzun gelişim döneminin uygun olacağı, meyveli karakterini koruyan kalın deriye sahip olan üzümlerdir. Hem renk hem de tanen açısından zengin deriye sahip üzümlerdir.